ΑΡΘΡΑ - ΟΜΙΛΙΕΣ

Η σχολική βία H 6η Μαρτίου ορίστηκε σαν ημέρα της σχολικής βίας. Οι έρευνες είναι δυστυχώς απογοητευτικές. Μας δείχνουν μια αυξητική τάση του φαινομένου. Σύμφωνα με στοιχεία του ΕΚΚΕ 63% των μαθητών του Δημοτικού, 51% του Γυμνασίου και 36% του Λυκείου δηλώνουν ότι έχουν υποστεί κάποια μορφή βίας (κυρίως λεκτική). Υπάρχει ο φόβος ότι η οικονομική κρίση θα εντείνει το πρόβλημα. Γονείς και πολιτεία περιμένουν από τους εκπαιδευτικούς να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα γιατί συμβαίνει στο χώρο του σχολείου. Αλλά από που ξεκινάει και γιατί συμβαίνει η σχολική βία είναι καθοριστικό να καταλάβουμε γονείς και εκπαιδευτικοί. Και ενώ οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν κίνητρα για να επιληφθούν του θέματος, έχουν να αντιμετωπίσουν και κοινωνικές αντιξοότητες όπως: μετάδοση ανθρωπιστικών αρχών και προσαρμογή στα νέα δεδομένα της οικονομικής αγοράς, ισότητα όλων, έξαρση ρατσιστικών αντιλήψεων κι ένταξη των παιδιών των μεταναστών, άσκηση αυστηρής εξουσίας κ.ά. Αυτά χρειάζονται μακροχρόνιες και καλά σχεδιασμένες τακτικές και όχι διαχωρισμό των παιδιών σε ''καλά παιδιά'' και ''κακά παιδιά''. Τα παιδιά σε μικρή ηλικία μιμούνται. Μιμούνται ότι βιώνουν από το οικογενειακό περιβάλλον, από την TV, από τα παιχνίδια. Με την πάροδο των χρόνων και λόγω της μη κατανόησης και εκτόνωσης των συναισθημάτων τους, οι νέοι φθάνουν σε αδιέξοδα και συσσωρεύουν θυμό που καταλήγει σε οργή και στη συνέχεια γίνεται βία. Το φαινόμενο το οποίο είναι διεθνές και ονομάζεται ''bullying'' (εκφοβισμός) περιβάλλεται από ''συνωμοσία σιωπής'' στην οικογένεια και στο σχολείο. Η βία μπορεί να είναι σωματική και λεκτική. Πολλά παιδιά φοβούνται να το πουν. Τα συμπτώματα όμως που μας κινητοποιούν είναι ότι το παιδί εμφανίζει χαμηλή αυτοεκτίμηση, βιώνει άγχος και ανασφάλεια, συχνά κατηγορεί τον εαυτό του και μπορεί να παρουσιάσει μαθησιακές δυσκολίες και συμπτώματα κατάθλιψης. Υπάρχουν και ύπουλα είδη βίας όπως πχ το ένα παιδί λέει στο άλλο ''αν δεν μου δώσεις το τετράδιό σου ν' αντιγράψω δεν θα είσαι φίλος μου'. Άλλα είναι όταν μια ομάδα αποφασίζει να αφήσει κάποιον ''απ' έξω''. Αυτός που μένει εκτός ομάδας απομονώνεται και η ζωή του γίνεται δύσκολη. Στις συγκεκαλυμμένου ψυχολογικού εκφοβισμού συμπεριφορές συμπεριλαμβάνεται και η ψηφιακή παρενόχληση, η διάδοση φημών, η κοινωνική απομόνωση, τα πειράγματα, οι κοροϊδίες, τα υποτιμητικά σχόλια. Και τα παιδιά που υφίστανται τη βία αλλά και τα παιδιά που την ασκούν σε άλλους χρειάζονται ειδική προσέγγιση και αντιμετώπιση. Χρειάζονται στήριξη και όχι εκφοβιστικά μέτρα. Χρειάζονται αξίες που να προκύπτουν από την πραγματική ζωή, από την παιδεία και την εκπαίδευση. Απαιτείται συντονισμένος σχεδιασμός που να αφορά τους μαθητές αλλά και τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς. Και οι εκπαιδευτικοί χρειάζονται υποστήριξη και ειδική επιμόρφωση και προπαντός κοινωνική αναγνώριση και υπερηφάνεια για το καλό όλων. 1η Ημερίδα Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2009 --«Μαζί με τους γονείς» ΘΕΜΑ « Παιδί και τραύμα» ΔΗΜΟΣ ΠΑΡΟΥ, ΔΕΠΑΠ, ''ΘΗΣΕΑΣ΄΄ ΚΕΝΤΡΟ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΙΟΓΟΝΩΝ ΟΥΣΙΩΝ Ν.ΚΥΚΛΑΔΩΝ Κυριακή 8 Μαρτίου 2009-03-06 1η ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΒΙΟΣΥΝΘΕΣΙΣ -- «Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ» ΘΕΜΑ «Θεραπεία του τραύματος» Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Νηπιαγωγείου Νάουσας Πάρου Τετάρτη 6 Μαϊου 2009 ΘΕΜΑ «Αντιμετώπιση και διαχείρηση του παιδικού τραύματος»Ημερίδα Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2009

-- «Μαζί με τους γονείς»

ΘΕΜΑ « Παιδί και τραύμα»
ΔΗΜΟΣ ΠΑΡΟΥ, ΔΕΠΑΠ, ''ΘΗΣΕΑΣ΄΄ ΚΕΝΤΡΟ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΙΟΓΟΝΩΝ ΟΥΣΙΩΝ Ν.ΚΥΚΛΑΔΩΝ

Κυριακή 8 Μαρτίου 2009-03-06

ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΒΙΟΣΥΝΘΕΣΙΣ

-- «Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ»

ΘΕΜΑ «Θεραπεία του τραύματος»
Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Νηπιαγωγείου Νάουσας Πάρου

Τετάρτη 6 Μαϊου 2009

ΘΕΜΑ «Αντιμετώπιση και διαχείρηση του παιδικού τραύματος»

 

Μαρία Αλεξάνδρου ©2009 | Δημιουργία & Κατασκευή: XTD